Mikado - Kenniscentrum interculturele zorg  
 
   home       over mikado       activiteiten       publicaties       nieuws       agenda       abonnement       inloggen      English  
 
 

Nieuws
   reageer      printversie  

Autisme onder allochtonen onvoldoende onderkend
Uit onderzoek is gebleken dat artsen bij een vermoeden van autisme deze diagnose bij autochtone kinderen eerder stellen dan bij allochtone kinderen. Stichting Ovaal ondersteunt Turkse en Marokkaanse ouders van autistische kinderen.

"Mijn familie snapt het niet. Ze zeggen: ga maar meer bidden, of ga maar vaker naar buiten. Dan gaat het wel over." Aan het woord is Birsen Basar (23), afgestudeerd aan het HBO, werkzaam bij de gemeente Breda en autistisch. Ze vertelt haar verhaal in het programma InFocus van de Nederlandse Moslim Omroep. Birsen weet sinds twee jaar dat ze autistisch is, na jarenlang vergeefs bij hulpinstanties te hebben aangeklopt. En ze is zeker niet de enige. Bij autistische kinderen van Turkse en Marokkaanse afkomst is sprake van structurele onderdiagnose.

Sociaal isolement van gezinnen
Jannet van der Hoek van stichting Ovaal leidt een project voor autistische allochtone kinderen. "Jeugdartsen en verpleegkundigen die in aanraking komen met allochtone kinderen met probleemgedrag, denken in eerste instantie vaak dat het aan de taal of cultuur ligt. Ze zoeken de verklaring bij de opvoeding ('Marokkaanse jongetjes worden nou eenmaal vaker verwend') en kijken dan niet meer verder." Haar ervaringen worden bevestigd door onderzoek van Sander Begeer en collega’s (VU Amsterdam). Bij autochtone kinderen met specifieke verschijnselen, denken jeugdartsen eerder aan autisme dan bij allochtone kinderen met exact dezelfde verschijnselen. Allochtone kinderen zijn dan ook ondervertegenwoordigd in autismecentra. De onderdiagnose leidt ook tot sociaal isolement van hele gezinnen. Van der Hoek: "Niet alleen het autistische kind raakt geïsoleerd, maar ook de ouders worden buitengesloten door de omgeving. Er is veel onbegrip, terwijl het kind niks aan het gedrag kan doen."

Opluchting door diagnose
Voor Gunnur Basar, de moeder van Birsen, was het een hele opluchting toen ze eindelijk wist wat er met haar dochter aan de hand was. "We hebben een hele lastige tijd meegemaakt als gezin. We begrepen niet waarom Birsen zich zo onaangepast gedroeg en waarom ze geen vriendinnen kon maken. Als ze uit school kwam, was ze helemaal uitgeput. Het kostte me erg veel energie om haar weer op te peppen voor de volgende dag." Door de diagnose weten zij en haar man beter hoe ze met hun dochter om moeten gaan. Hierdoor is de situatie draaglijker geworden en hebben ze weer perspectief voor de toekomst.

Gebrek aan begrip van familie
De rest van de familie is minder begripvol. Birsen: "Ze denken dat ik net zo ben als Rain Man (film, red.) en ze vragen wanneer ik weer beter word." Volgens Henny Vermolen van de Nederlandse Vereniging voor Autisme tonen dit soort reacties aan hoe weinig er eigenlijk bekend is over autisme. "We weten niet eens zeker hoeveel autisten er precies zijn: de schattingen lopen uiteen van 90.000 tot 190.000. Autisme is nog steeds niet door de overheid erkend als eigenstandige handicap. Zelfs voor onze mondige leden was het al moeilijk om de juiste hulp te krijgen voor hun kinderen. Laat staan voor iemand met weinig opleiding die de taal niet goed beheerst."

Meer onderzoek, betere screening
Vermolen en Van der Hoek pleitten voor meer onderzoek en een betere screening door hulpverleners. Vermolen: "De hulpvraag van ouders moet altijd serieus worden genomen. Er zijn screeninginstrumenten beschikbaar waarmee artsen en verpleegkundigen autisme al bij heel jonge kinderen kunnen vaststellen. Je kan het zelfs al herkennen bij kinderen tot 30 maanden. Bijvoorbeeld doordat ze geen oogcontact maken en contact met anderen vermijden."

Andere hulpvraag
Van der Hoek wil Turkse en Marokkaanse ouders bij elkaar brengen in lotgenotengroepen. "Dit is hard nodig, omdat Turkse en Marokkaanse ouders nog meer dan autochtone ouders tegen onbegrip aanlopen binnen instanties." De ouders weten vaak niet dat er hulp beschikbaar is, zowel praktisch als financieel. Van der Hoek: "Hoewel de problematiek hetzelfde is, hebben allochtone ouders een andere hulpvraag dan autochtone ouders. Nederlandse ouders maken bijvoorbeeld graag gebruik van de logeermogelijkheid, zodat ze een weekendje 'lucht' hebben. Turken en Marokkanen maken hier nauwelijks gebruik van. Kennelijk willen ze hun kinderen liever bij zich houden. Je zou eigenlijk moeten vragen: 'Waar hebt u behoefte aan?' Een dergelijke behoeftepeiling ontbreekt."

Bron: InFocus, Nederlandse Moslim Omroep (alle citaten), Nederlandse Vereniging voor Autisme, Stichting Ovaal, Sander Begeer e.a., Publicatiedatum: 24 april 2009 16:47 uur



Reageren
Wilt u uw mening, ideeën of reactie kwijt, dan kunt u nevenstaande formulier invullen. Uw reactie verschijnt direct zichtbaar op de website. Wilt u dit niet? Stuur uw reactie dan per .
 
naam

e-mail adres

(organisatie)
  reactie
 


 


PTSS met psychotische kenmerken: een nieuwe diagnose?
Mikado stopt, kennis blijft
Nederlandse ouderen in Australië
E-module huwelijksdwang van Fier Fryslân
Steeds meer informatie over ramadan, medicatie en gezondheid beschikbaar
meer nieuws


Mikado bibliotheekcollectie naar Pro Persona
'Jij maakt 't verschil'. Mikado en GGzE lanceren e-learning interculturele zorg aan ouderen
Mikado stopt, kennis blijft
Handreiking ethische dilemma's in de ggz aan asielzoekers
Zomeractie! Favoriete Mikado publicaties met korting


Glenn Helberg
'Goed luisteren begint bij de ander even veel waard vinden'.
 lees verder....
 
 
Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen zonder toestemming van Mikado.