Waarom de vertellers moeder belde
McGregor Spalburg

Als ik mijn collega's bekijk, bespeur ik diversiteit...
Waarmee wij toch alles hebben bereikt.
In ons werk is het een feit dat als je niet goed bent voorbereid,
binnen een mum van tijd vijf verschillende visies over één beleid,
al zwevende blijven drijven...
Meer rapportages schrijvend.

Ondertekend door cliënten die er zelfs niks van begrijpen.
Niet wetende dat vingerswijzen meer wijst op het ontwijken
van steeds herhalende wijsjes, waarop het juist meer blijkt te lijken
op een tegenstrijdige of eigenwijze, dat stramien uit eigen contreien.
Tegen beterweten in totaal veregeten dat wat zij juist zeiden.
Ik weet, het is soms weinig, maar vaak voor hen verre van geinig, want...

In hun eigen dromen, zijn zij nog kleiner.

Straks gaan stemmen, zij horen stemmen
en wij zijn leidingen die hen weer temmen.
Doch die macht kan soms beklemmend werken,
dus weet wanneer te remmen.
Ik doel op een oordeel vellen, zoals van; bij blanke huiden gaat het net wat sneller
en dan bij donkere huiden? Die niet vervellen.

Zegt een verteller tegen de ander:
"Mag ik misschien mijn moeder bellen?"
Zegt de ander:
"Nee, want je weet, dat wordt weer schelden."
Zoals gewoonlijk strak en helder,
volgens behandelplan simpelweg geweldig.

Terwijl je niet eens weet waarom de vertellers moeder belde.

McGregor Spalburg is woorddichter en werkzaam bij Pameijer.

 Publicatiedatum: 17 maart 2010 08:25 uur
 
Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen zonder toestemming van Mikado.