Geachte mevrouw de minister,
De ochtend begint zoals alle ochtenden. Ik zoek een zitplekje, maar het is druk in de metro. Naast de junk zijn nog wel wat plekken vrij. Ze waren een tijdje van de straat, deze junks, maar nu zie je ze weer overal.

Ik moet toegeven dat ik ze eigenlijk wel heb gemist. Er gaat niets boven de geur van op een zilverpapiertje opgewarmde heroÔne in de ochtend. En dan te bedenken dat deze mensen tot vorig jaar nog gewoon in de ggz terechtkonden! Ik heb het altijd ongelooflijk gevonden dat de maatschappij moest meebetalen aan de ongezonde gewoonten van anderen.
Om acht uur ben ik op kantoor, maar eigenlijk is dat niet echt nodig. Vorig jaar waren mijn patiŽnten nog blij dat ze Łberhaupt een plekje in mijn agenda hadden weten te bemachtigen. Maar door de eigen bijdragen zijn er nog maar weinig patiŽnten over. Mooi, dat geeft mij de tijd om eerst even langs het koffieapparaat te gaan.

Op dit tijdstip is het daar altijd een drukte van jewelste. Ik ken mijn collegaís ondertussen al erg lang, dus dat is lekker vertrouwd. Veel van de jonge hulpverleners zijn er niet meer. Aflopende contracten konden immers niet meer worden verlengd. Ik mag het niet hardop zeggen, maar ik denk dat het zo ook maar beter is. Nieuwe mensen zorgen er immers voor dat oude structuren worden veranderd. Ik hou niet zo van veranderingen, zeker nu we door alle bezuinigingen er al zo veel hebben gehad.

Huisarts
Op mijn dagstaat zie ik in eerste instantie het vertrouwde beeld. Er zijn alleen nog patiŽnten die echt willen werken. Hoog opgeleid, eigen woning, geen geldproblemen of ander gezeur. Mensen zoals ik! Je kunt er heerlijk op niveau mee communiceren, echt een verademing in vergelijking met vorige jaren.

Plotseling slaat de schrik mij om het hart. Ik zie opeens een rare naam op mijn dagstaat staan. Een buitenlander? Nee tochÖ Gelukkig, het gaat om een huisarts. Hij heeft wat milde somberheids- en angstklachten doordat hij het zo druk heeft in zijn praktijk. Eigenlijk een aanpassingstoornis. Volgens de minister moet hij dat dus maar met zijn vrouw oplossen, daar hoeft de maatschappij niet aan mee te betalen. Maar ik begrijp dat hij, door alle drukte, zijn gezin nu weinig meer ziet. Ik maak er maar een angststoornis NAO van, dan kan hij hier wel de hulp krijgen die hij nodig heeft.

Buitenlanders
Soms denk ik nog wel eens terug aan vorig jaar toen ik nog wel veel buitenlanders in mijn spreekkamer zag. Wat een gedoe was dat eigenlijk. En maar zeuren dat ze hoofdpijn hadden, of last van hun hart. Nu zitten ze allemaal bij de huisarts in de wachtkamer, want daar hoeven ze geen eigen bijdrage te betalen. En ook de tolk is daar niet nodig, ze kunnen gewoon aanwijzen waar ze pijn hebben, toch? En het geld dat ze daarmee uitsparen, kunnen ze mooi gebruiken om hun eigen uitzetting te betalen! Haha, heerlijk dat je dat nu gewoon hardop mag zeggen, dat multiculti gedoe moest ook maar eens afgelopen zijn.

Snel nog even televisie kijken op mijn pc. Eerst even het nieuws. Minister Schippers heeft de begroting weer niet op orde. Positief nieuws is dat voor het eerst sinds mensenheugenis er minder geld aan psychische zorg is uitgegeven. Ik voel een beetje trots van binnen branden, daar hebben wij als ggz toch maar mooi aan meegewerkt!

Wel jammer dat de somatische zorg weer meer geld nodig had dan begroot. Een andere tegenvaller is dat de kosten bij sociale zaken en werkgelegenheid ook zijn gestegen. Er blijken plotseling veel langdurig werklozen te zijn. Ook justitie heeft extra geld nodig. Jeugdbendes, verslaafden maken de straten onveilig. Stopt dit dan nooit??

En nu houden alle ministers hun handje op. Kijk, daar kan ik me nu zo boos over maken. Zo worden al de bezuinigingen die in de ggz zijn doorgevoerd weer teniet gedaan! Dat kan toch niet de bedoeling zijnÖ


Tim Ruitenga

Tim Ruitenga is psycholoog, in opleiding tot psychotherapeut (PsyQ, Psychotrauma en depressie)
 Publicatiedatum: 10 oktober 2011 14:56 uur
 
Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen zonder toestemming van Mikado.