Mikado - Kenniscentrum interculturele zorg  
 
   home       over mikado       activiteiten       publicaties       nieuws       agenda       abonnement       inloggen      English  
 
 

Interview
   reageer      printversie  

Dineke Korfker

‘We kunnen veel leren van internationale ontwikkelingen’

Functie: medisch antropoloog en verloskundige, onderzoekster TNO
Leeftijd: 58 jaar


Wie bewondert u het meest op het gebied van de interculturele gezondheidszorg?
Anita Gagnon. Zij heeft internationaal het ROAM netwerk opgezet, dat staat voor Reproductive Outcomes and Migrants. Daarin heeft zij een groep van ongeveer veertig wetenschappers bij elkaar gebracht uit Europa, Canada, Amerika en Australië. Ze is erin geslaagd in Canada een aantal fondsen te werven zodat die groep zich bezig kan houden met onderzoeken op het gebied van moeder en- kindzorg voor migranten. Ik vind het heel mooi zoals ze dat doet en hoe ze erin slaagt die hele groep te enthousiasmeren. Daar heb ik bewondering voor.

Hoe bent u in de interculturele gezondheidszorg terechtgekomen?
Ik heb al meer dan 35 jaar geleden mijn stage voor de opleiding tot verloskundige in Suriname gedaan. Toen wist ik dat ik voorgoed verkocht was aan de interculturalisatie. Daar heb ik besloten dat ik antropologie wilde gaan studeren na mijn verloskundigenopleiding. Voor mijn studie antropologie heb ik onderzoek gedaan naar traditionele verloskunde in een dorp in Senegal. Daarna heb ik 6 jaar in Mozambique gewerkt en vervolgens een periode van 6 jaar in Egypte. Ik werkte altijd op het gebied van de moeder-en–kind-zorg. Heel boeiend. Toen ik definitief naar Nederland terug kwam, interesseerde ik me logischerwijs voor interculturalisatie in Nederland. Mijn ervaring heeft me ook geleerd dat je mensen beter begrijpt als je zelf zo lang in het buitenland gewoond hebt.

Wat doet u nu in de interculturele gezondheidszorg?
Ik werk nu bij TNO, afdeling Jeugd en doe onderzoek op het terrein van de reproductieve gezondheidszorg. In dat onderzoek gebruik ik mijn achtergrond en kennis als medisch antropoloog en verloskundige.

Wat zijn uw ambities in uw huidige werk?
Om telkens opnieuw onderzoeken op dit gebied te kunnen uitvoeren. Het is altijd moeilijk om daar subsidies voor te vinden. Maar mijn grootste uitdaging is wel om steeds duidelijker te krijgen wat de positie is van migranten in gezondheidszorg in Nederland. En dan met name in de reproductieve gezondheidszorg.

Wat waardeert u het meest in uw werk?
De internationale samenwerking met wetenschappers in andere landen. Heel concreet: ik ben nu bezig commentaar te leveren op een vragenlijst die vanuit het ROAM-netwerk is samengesteld en die is uitgezet onder vijftig wetenschappers in verschillende Europese landen en in Australië en in Canada. Met die groep komen we tot een vragenlijst die we in al die landen kunnen gebruiken en dan kunnen we de uitkomsten tussen die landen vergelijken. In Nederland denken we wel eens dat we het allemaal zo goed doen. Als je dan ziet hoe het in andere landen gaat, kun je daar wel eens vraagtekens bij zetten.

Waar ziet u in uw werk tegenop, wat zou u anders willen zien?
Iedereen die in onderzoek zit zou graag een grote berg geld willen hebben om onderzoek te doen. Maar het is ook wel een uitdaging dit te vinden en te roeien met de riemen die je hebt.

Welke ervaring maakte de meeste indruk op u?
Ik heb met een aantal voorlichters eigen taal en cultuur gewerkt, VETC’ers. Wat altijd indruk op mij maakt, is om te zien hoe sommigen van hen erin slagen een brug te slaan tussen de Nederlandse gezondheidszorg en hun eigen achterban. Heel knap hoe ze naar beide kanten toe de gezondheidszorg kunnen vertalen. Een voorbeeld hiervan: voor een onderzoek over een zeer gevoelig onderwerp, namelijk ervaringen met onvruchtbaarheid en de zorg op dit gebied, had ik zowel mannen als vrouwen nodig. Het was heel moeilijk om mensen te werven. Over dat onderwerp praat niemand graag, het gaat gepaard met heel veel schaamte. Toen hebben de VETC’ers die voor mij interviewden een manier gevonden om mensen te werven door te benadrukken dat we zo de zorg kunnen verbeteren op grond van hun ervaringen. Dat werkte uiteindelijk, vanuit een soort idealisme ging men meedoen. Dat vond ik indrukwekkend.

Wat waarderen uw allochtone cliënten het meest in u?
Wat allochtonen waar ik mee werk het meest in mij waarderen is dat ze zich begrepen voelen. Dat ze het gevoel hebben dat ik aan hun kant sta. Dat vind ik leuk. Door mijn ervaring in het buitenland zie en begrijp ik veel dingen. Daardoor spreken we dezelfde taal.

Hoe intercultureel is uw leven?
Door die lange periodes in Mozambique en Egypte heb ik veel internationale vrienden. Daar heb ik heel regelmatig contact mee per email en per skype. Mijn leven is wat dat betreft behoorlijk intercultureel. Een zeer waardevolle toevoeging; het geeft het leven kleur.

Neemt u uw werk mee naar huis?
Ja, stapels. Zowel letterlijk als figuurlijk. Dat laatste overigens alleen in positieve zin.

 Publicatiedatum: 14 november 2011 14:46 uur
datum:  4 december 2015 01:54   naam: XjE7Ck9evkM   organisatie: 8mi4rmVBWGi5
None



Reageren
Wilt u uw mening, ideeën of reactie kwijt, dan kunt u nevenstaande formulier invullen. Uw reactie verschijnt direct zichtbaar op de website. Wilt u dit niet? Stuur uw reactie dan per .
 
naam

e-mail adres

(organisatie)
  reactie
 


 


Glenn Helberg
'Goed luisteren begint bij de ander even veel waard vinden'
Rohina Raghoebier
‘Inhaken op de eigen kracht van mensen en die versterken’
Alice Dallinga
'Doen wat nodig is, in plaats van wat hoort'
Tiny van Hees
'De kunst is om voortdurend aansluiting te zoeken.'
Stefaan Plysier
‘Cultuur is overal, maar je kunt het nooit vastpakken’


'Ze moeten maar Nederlands leren'.
Mariëtte Hoogsteder.
 lees verder....



Geachte mevrouw de minister,
Tim Ruitenga.
 lees verder....



Waarom de vertellers moeder belde
Door: McGregor Spalburg .
 lees verder....



Een maïskolfje
door Amaryllis Sprock.
 lees verder....




 Zie ook het archief





Glenn Helberg
'Goed luisteren begint bij de ander even veel waard vinden'.
 lees verder....
 
 
Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen zonder toestemming van Mikado.