Mikado - Kenniscentrum interculturele zorg  
 
   home       over mikado       activiteiten       publicaties       nieuws       agenda       abonnement       inloggen      English  
 
 

Interview
   reageer      printversie  

Alice Dallinga

Functie: Senior beleidsmedewerker VGN

'Doen wat nodig is, in plaats van wat hoort’



Wie bewondert u het meeste op het gebied van de interculturele gezondheidszorg?
Mensen die door hun manier van zijn volkomen cultuursensitief handelen en die anderen daarin meenemen. Moedig, inspirerend, stevig verankerd en met veel humor. Van alle mensen die hierbij op mijn netvlies staan is Leon Koch, manager van ’t Karmijn van ’s Heeren Loo, degene die ik het meest bewonder. Op ‘t Karmijn maakt hij cultuursensitieve zorg concreet en toont al doende hoezeer dit de kwaliteit van zorg ten goede komt. Zowel bewoners als medewerkers hebben hier baat bij. Dit versterkt ook de zorgorganisatie als geheel. Leon Koch is niet bang om buiten culturele kaders te treden. Hij stelt grenzen, maar blijft bereid om vanzelfsprekendheden tegen het licht te houden; zowel die van hemzelf als die van de organisatie. Zodoende doet hij wat nodig is in plaats van wat hoort en dat werpt vruchten af.

Hoe bent u in de interculturele gezondheidszorg terecht gekomen? / Hoe komt u tijdens uw werk met de interculturele gezondheidszorg in aanraking?
Na mijn opleiding aan de HBO-J werkte ik als begeleider in verschillende zorgorganisaties. Onder meer voor intensieve begeleiding van een Surinaams-Creoolse vrouw met een ernstige verstandelijke beperking en psychiatrische problematiek. Hoe we haar het beste konden ondersteunen was een waar zoekproces. Alles wat we aan methodieken en kennis in huis hadden trokken we uit de kast. Tenminste, dat dachten we. Pas later - toen ik medische antropologie studeerde – zag ik hoe groot mijn/onze blinde vlek was geweest. Ondanks alle aandacht voor haar en haar complexe zorgvraag, waren we volkomen voorbij gegaan aan alle culturele opvattingen, gewoonten en uitingen die in haar familiesysteem en haar jeugd in Suriname ongetwijfeld een vanzelfsprekend onderdeel waren van haar leven. Ik zag opeens in dat mijn begeleiding van die cliënt tekort geschoten was.

Had ik toen meer interculturele kennis en vaardigheden gehad, dan zou het zoekproces zijn gebleven, maar dan was mijn handelingsrepertoire als zorgprofessional groter geweest. En daarmee het handelingsrepertoire van de zorgorganisatie. Dan zou het bijna onvoorstelbaar zijn geweest dat we in de omgang met haar en haar familie zo weinig oog hadden gehad voor die sociaal-culturele kant. Nog steeds is deze casus daarom mijn metafoor voor hoe we als professionele zorg - ondanks al onze inspanningen - cruciale zaken over het hoofd zien als we niet breder kijken dan onze eigen culturele kaders. Vandaar dat ik me via mijn huidige werk bij de VGN inzet om interculturele professionaliteit in de zorg te versterken.

Wat vindt u belangrijk in de dagelijkse praktijk van de interculturele zorg?
Oog voor de waarden en het perspectief van de ander, de wil om steeds opnieuw te zoeken naar de vorm die daar zo goed mogelijk op aansluit en de bereidheid om daarbij de eigen kaders en vanzelfsprekendheden ter discussie te stellen.

Wat zijn uw ambities in uw huidige werk?
Ik wil gehandicaptenzorgorganisaties ondersteunen om goede zorg en ondersteuning te bieden in een cultureel diverse samenleving. Dat kan goed door mijn werk bij de VGN, want hoewel de kennis en kunde om dit te doen wel voorhanden is, benutten we dit als sector nog niet op alle fronten. De VGN helpt als brancheorganisatie om die versnipperde kennis en kunde beter te bundelen. Veel zorgorganisaties hebben waardevolle initiatieven. Zou die kennis en kunde samenkomen dan ligt er een goede basis voor cultuursensitieve gehandicaptenzorg. Dat alles verbinden zodat mensen op elkaars werk kunnen voortbouwen en cultuursensitief werken ‘normaal’ onderdeel is van professionele zorg, daar teken ik voor. De VGN werkt daar aan door samen met ActiZ het programma Een Intercultureel Fundament uit te voeren.

Wat waardeert u het meest in uw werk?
Ik ontmoet zoveel inspirerende mensen die allemaal bijdragen aan goede zorg en ondersteuning van mensen in een erg kwetsbare positie: door de combinatie van hun beperking, andere culturele opvattingen en sociaal zwakke uitgangspositie. Vooral hoe zij de eigen kracht van mensen met een beperking weten te mobiliseren waardeer ik enorm. Ook vind ik het geweldig dat de VGN en ActiZ nu samenwerken rond interculturalisatie en dat we daarbij bovendien gesteund worden door de EU en drie Ministeries. Doordat wij op deze manier samen optrekken en op alle niveaus aandacht vragen voor ondersteuning van een groep burgers die in onze samenleving geen gunstige uitgangspositie hebben, heb ik echt het gevoel dat we voor hen een verschil kunnen maken.

Waar ziet u tegenop, wat zou u anders willen zien?
Werken aan diversiteit gaat ook altijd over macht. Dat beschouw ik als feit, dat kan ook niet anders, maar ik kan er wel moe van worden. Vooral als het leidt tot polarisatie en de verschillen onnodig groot worden gemaakt. Of als de macht verhuld wordt, dat diversiteit er niet meer toe doet en verschillen worden weggepoetst. In beide gevallen verheft men dan de eigen vanzelfsprekendheden, waarden en omgangsvormen tot norm en is de bereidheid om te luisteren en te leren van de ander beperkt. Dat frustreert wel. Soms wordt daardoor interculturalisatie wel vergeleken met trekken aan een dood paard. Ik denk dat de vergelijking klopt en tegelijkertijd volkomen onzin is. Het klopt als je het proces gericht wilt managen en sturen op resultaat. Dan glipt het door je vingers. Maar door diversiteit aandacht te geven en het proces - met alle angels en voetklemmen – gewoon de ruimte te geven resulteert dat in veel moois. Dat blijkt ook in de zorgpraktijk.

Welke ervaring maakte het meeste indruk op u?
Dat is toch die ervaring waar ik zojuist over vertelde. Toen ik als jonge begeleider een Surinaams-Creoolse vrouw met ernstige beperkingen verzorgde en we zo hard aan het zoeken waren hoe we haar het beste konden ondersteunen. Terwijl ik pas later besefte wat een blinde vlek we hadden, ikzelf en de organisatie waar ik toen werkte.

Wat waarderen uw allochtone cliënten het meeste in u?
Ik mijn huidige functie werk ik niet meer rechtstreeks met cliënten.

Vindt u dat u genoeg verdient voor het werk dat u doet?
Ja.

Hoe intercultureel is uw leven?
Als het gaat om culturele diversiteit dan heb ik een zeer diverse vriendenkring. Voor een antropoloog is dat niet zo gek. Maar als je diversiteit breder ziet als vaak uit je eigen comfortzone stappen, bijvoorbeeld door ook eens bij de Z-side aan te schuiven, me onder ouderen of juist straatjongeren te bewegen, dan ben ik ontzettend monocultureel ingesteld. Ik bevind me toch vooral in de kring van welbespraakte hoger opgeleiden.

Welke boek of film raadt u aan?
De film Vivan los antipodas. Over hoe anders wij mensen in alle uithoeken van de wereld zijn en tegelijkertijd hoe volkomen herkenbaar en gelijk. En dat alles gevat in prachtige beelden. Een echte aanrader.
 Publicatiedatum: 29 oktober 2012 09:15 uur
datum:  8 december 2015 02:23   naam: Z0GIaRRI9   organisatie: 7VxBzAwX
Thanks alot - your answer solved all my problems after several days stiggulrng



Reageren
Wilt u uw mening, ideeën of reactie kwijt, dan kunt u nevenstaande formulier invullen. Uw reactie verschijnt direct zichtbaar op de website. Wilt u dit niet? Stuur uw reactie dan per .
 
naam

e-mail adres

(organisatie)
  reactie
 


 


Glenn Helberg
'Goed luisteren begint bij de ander even veel waard vinden'
Rohina Raghoebier
‘Inhaken op de eigen kracht van mensen en die versterken’
Tiny van Hees
'De kunst is om voortdurend aansluiting te zoeken.'
Dineke Korfker
‘We kunnen veel leren van internationale ontwikkelingen’
Stefaan Plysier
‘Cultuur is overal, maar je kunt het nooit vastpakken’


'Ze moeten maar Nederlands leren'.
Mariëtte Hoogsteder.
 lees verder....



Geachte mevrouw de minister,
Tim Ruitenga.
 lees verder....



Waarom de vertellers moeder belde
Door: McGregor Spalburg .
 lees verder....



Een maïskolfje
door Amaryllis Sprock.
 lees verder....




 Zie ook het archief





Glenn Helberg
'Goed luisteren begint bij de ander even veel waard vinden'.
 lees verder....
 
 
Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen zonder toestemming van Mikado.